Denizyıldızı

Kadınların dişleri öylesine latif nesnelerdir ki
insan onları ya rüyada ya da vuslat anında görmeli.
Ne de güzel! Kibele mi?
Ebedîzifirin* çölünde sonsuza dek kaybolmuşuz biz.
Ne de güzel.
“Nihayetinde”
Şayet çiçekler sırçadan olsaydı
Güzel, sırçadan bir çiçek kadar güzel.
Etten bir çiçek kadar güzel.
Ölüleri soğukken dövmek icap eder.
Santé zindanının duvarları
Ve eğer şu fani dünyada sevdası hakiki bir kadın bulur isen…
Ateşten bir çiçek kadar güzel
Güneş, bir ayağı üzengide, bir matem duvağının ardına bir bülbül gizliyor.

Düş görmüyorsunuz

Ne kadar da güzeldi

Ne kadar da güzel.

Mütercim: Özgür BAĞLIYALNIZ

Not: Şiirde geçen “éternèbre” kelimesi, Fransızcada sonsuzluk (éternité) ve karanlık/zifir (ténèbres) kelimelerinin birleştirilmesiyle Desnos tarafından uydurulmuş bir kelimedir. Biz de bunu “ebedîzifir” şeklinde karşıladık.

L’étoile de mer

Les dents des femmes sont des objets si charmants
qu’on ne devrait les voir qu’en rêve ou à l’instant de l’amour.
Si belle! Cybèle?
Nous sommes à jamais perdus dans le désert de l’éternèbre.
Qu’elle est belle.
“Après tout”
Si les fleurs étaient en verre
Belle, belle comme une fleur de verre.
Belle comme une fleur de chair.
Il faut battre les morts quand ils sont froids.
Les murs de la Santé
Et si tu trouves sur cette terre une femme à l’amour sincère…
Belle comme une fleur de feu
Le soleil, un pied à l’étrier, niche un rossignol dans un voile de crêpe.

Vous ne rêvez pas

Qu’elle était belle

Qu’elle est belle.

Robert Desnos