Gazetenin sahibi, 1815 yılında İzmir’e gelip yerleşen, daha sonra İstanbul’a giderek Amerika Birleşik Devletleri Sefâreti’nde kâtiplik yapan (1831-1833) ve ticaretle meşgul olan İngiliz William Churchill’dir. Churchill, İstanbul’un yabancıların oturmasına izin verilen semtlerinden Moda’da (Kadıköy) avlanırken bir çocuğu yaralayınca tutuklanmış, bunun üzerine İngiliz büyükelçisi Ponsonby kapitülasyon haklarına dayanarak bir İngiliz’in suçlu bile olsa tutuklanamayacağını ileri sürerek Osmanlı Devleti’ne bir nota vermişti (18 Mayıs 1836). Konuya diğer Avrupa devletleri de karışınca olay siyasî bir mahiyet kazanmış, artan baskılar üzerine Churchill serbest bırakılmıştı. Ardından devrin Hariciye Nâzırı Âkif Paşa hastalığı öne sürülerek görevinden azledilmiş, Churchill’den özür dilenerek tutukluluk tazminatı olarak kendisine pırlantalı nişan, zeytinyağı ihraç izni veren bir ferman ve gazete yayımlama imtiyazı verilmişti. Elindeki fermanı 3500 altına bir başkasına devreden Churchill, Âkif Paşa gözden düşüp sürgüne gönderilince (1840) gazete yayımlama imtiyazını kullanıp Cerîde-i Havâdis adlı bir gazete çıkarmaya karar verdi. Devletin resmî gazetesi Takvîm-i Vekāyi‘in azınlıkların yayımladıkları gazetelerin seviyesine ulaşamaması, Sultan Abdülmecid’i Churchill’in çıkaracağı gazeteyi desteklemeye yöneltti. Takvimhâne (Takvîm-i Vekāyi‘ Matbaası) Müdürlüğü’ne Cerîde-i Havâdis’e yardım edilmesi için emir verdi. Gazetenin hurufatı ve diğer malzemeleriyle musahhihleri Takvimhâne idaresi tarafından temin edildi.

İkinci Cihan Harbi yıllarında 80 bine yakın Ahal Teke, Türkmenlerin direnişini kırmak için Stalin’in emri ile vahşice katledildi.

10 Mayıs 1920 Pazartesi: San Remo’da Trakya’nın Yunanistan’a bırakılmasına tepki olarak 9 Mayıs günü Edirne’de toplanan olağanüstü kongre devam ediyor. Bıyıklıoğlu’nun aktardığına göre 200 kişi bölgenin silahla savunulmasını kabul etti.

“Sevgili Edirne seni elbette kurtaracağız!”

Ekim 1980: NATO Komutanı General Bernard Rogers, Yunanistan’ın yeniden NATO’nun askeri kanadına dönmesi noktasında Kenan Evren’i Atatürk ile ikna etti. (Kaynak, Yasemin Çongar, 21 Aralık 1994)

18.06.2016: İstanbul Büyükşehir Belediye programında konuşan Erdoğan: “Evinin içinde bu şehirde inek besleyenler var. Ya yapma etme, artık bak süt marketten satılıyor işte. Yapmayın, bize bunu devredin, biz buralarda güzel evler yapalım. Sizi oralara yerleştirelim” dedi.

Osmanlı Meclisinde, Mekke Mebusu olan Şerif Abdullah, Birinci Dünya Savaşı’nın en buhranlı devrinde isyan eden Mekke Emiri Şerif Hüseyin Paşa’nın üçüncü oğlu idi. Mısır’a, İngilizlere en mahrem haberleri ilettiği tespit edilmişti. Hadiseyi meşhur Lavrens de hatıratlarında itiraf eder. Daha sonra Ürdün Emiri oldu ve kendi vatandaşlarından bir fedâî tarafından öldürüldü. Hazin bir tesadüf, 1936’da İstanbul’a geldiği zaman, Dolmabahçe’deki misafirliği sırasında merasim kıtası kumandanı olan albayımız, onunla Hicaz’da savaşmıştı. Dayanamadı ve istifa etti.

Cemal Kutay, Yazılmamış Tarihimiz

Abdülmecid, Avrupa devletlerinin isteği üzerine Rusya’ya savaş açıyor. Osmanlı Donanması Sinop’ta Rusların baskınıyla yeniliyor. 2700 denizcimiz şehit oluyor. Bu savaşın (Kırım Harbi’nin) ardından Abdülmecid, üzerinde “Avrupa, senin için öldüler -Sinop- 1853” yazılı madalyaları bastırıp dağıttırıyor.