Saf Şair Konuşuyor
Sefil bir kafiye düşkünü, bayağı bir ozanım ben
Kepekli ve yağlı, sönük saçlarımla,
Yıkanmamış, taranmamış bir vaziyette,
Terler dökerek boğuşurum kendi mısralarımla
Nihayet bir şiir tutup da muvaffak olunca,
Alelacele yenmiş bir öğle yemeğinin coşkusuyla,
Kadeh kaldırırım bütün ilham perilerine
Ve içerim kendimi muazzam bir sarhoşluğa vurana dek,
Zira ilham perim ve kafiyem olmayınca
Sümsük bir balgam lekesiyimdir ben aslen,
Ki o kendi küçüklüğünü, zavallılığını unutmak için
Çareyi hadsizce tıkınmakta arayan,
İçkide, kumarda, zamparalıkta teselli bulan,
Kuşlar kadar hür, bir panayır serserisiyim ben…
Mütercim: Özgür BAĞLIYALNIZ
Le Poète Pur Parle
Ik ben een smerig rijmelaar
met roos en vet in ’t sluike haar,
die, ongewasschen, ongeborsteld,
al zweetend met zijn rijmen worstelt
om, is per slot een vers gelukt,
na ‘n haastig middagmaal verrukt,
op alle muzen te gaan klinken
en me een goeden roes te drinken,
want zonder muze, zonder rijm
ben ik een slordig sliertje slijm,
dat om zijn kleinheid te vergeten
zijn heil zoekt in onmatig eten,
in drank en spel en vrijerij,
een kermisklant, zoo vogelvri…
Halbo C. Kool
