Hatıralar Annesi’ni dinlemek için tıklayınız:

Tekli Adı: Hatıralar Annesi
Neşir Tarihi: 11.06.2026
Söz Yazarı: Özgür BAĞLIYALNIZ & Charles Baudelaire (Şiir)
Altyapı: Âdem İZ
Miksaj & Mastering: Ersin A., Özgür BAĞLIYALNIZ, Âdem İZ
Sözler:

[ŞİİR, Baudelaire]
Hatıralar annesi, sevgililer sultanı,
Ey beni şadeden yar, ey tapındığım kadın.
Ocak başında seviştiğimiz o zamanı,
O canım akşamları elbette hatırlarsın.

Hatıralar annesi, sevgililer sultanı.
O akşamlar kömür aleviyle aydınlanan!
Ya pembe buğulu akşamlar, balkonda geçen
Başım göğsünde, ne severdin beni o zaman!

[BENT]
Yine o saatler… Zaman çürüyor
Odanın kalbine korku yürüyor
Zift gibi bir leke sineye dolar
Odaya sinsi bir hayalet sızar

Kilitler nafile, bunu bilirim
Anahtar istemez benim gelinim
Çatlaktan sızarsın bir duman gibi
Duvarı aşarsın bir güman gibi

Ne parfüm kokusu ne sıcak bir ten
Toprak kokuyorsun, ıslak bir kefen
Oturdun ama yatağım çökmedi
Binlerce çiçekle ruhum ezildi

Bakmaya korkarım, o yüzün kara
Öptüğüm dudaklar morarmış yara
Saçında bir çelenk, matem çiçeği
Bataktan gelmiş o ölüm çiçeği

Yâd et diyorsun o meşum zamanı
Şarap niyetine içtiğimiz kanı
Balkonda geçen o yalan günleri
Soldurduk beraber, açan gülleri

Tenin bir mermer, gayri çatlamış
O yeşil gözlerin freni patlamış
Toprak kokuyorsun, yağmur ve çamur
Hangi kurt seni kendine saklamış

Git artık başımdan horoz ötmeden
Sabahın seheri henüz tütmeden
Gitmezsin bilirim, dondu bu zaman
Vermiyor kimseler derdime aman

Pencere örüldü, kapı duvardır
Bu hatıra bize dar bir mezardır
Gömüldük buraya, sağken seninle
Üşürüm ben artık o buz teninle

Sen ölü mağrursun, ben canlı tutsak
Beni bu ayazdan kim kurtaracak
Bana vergi değil unutmak seni
Her gece giyerim ben bu kefeni

Ey benim şahdamar üstünde buzum!
Ey benim çürüyen o son yıldızım!
Yat artık yanıma, al sıcağımı
Söndürdün sen benim son ocağımı

Madem ki sabahlar olmuyor bize
Hacet yok artık yemine, vaaza
Beraber çürümek kaderdir burda
Bu sonsuz “şimdi”de, bu ıssız yurtta

Sus artık ne olur, o zehrin değsin
Bırak da bu gece, boynumu eğsin
Bitsin işkence, donsun gece
Ölüm dediğimiz iki hece.

Üstüne eğilirken ben, ey günahımın pınarı
Çürüyen bir kefendi üstümüzde gece
Kahrolur mahvolurdum zehrini içtikçe

[ŞİİR, Baudelaire]
Bulmuştu ayakların ellerimde yerini.
Kalınlaşan bir duvardı aramızda gece.
Bana vergi o tatlı demleri hatırlamak;
Yeniden yaşadığım, dizlerinin dibinde

O ‘mestinaz’ güzelliğini boştur aramak,
Sevgili vücudundan, kalbinden başka yerde,
Bana vergi o tatlı demleri hatırlamak;
O yeminler, kokular sonu gelmez öpüşler,

Dipsiz bir uçurumdan tekrar doğacak mıdır?
Nasıl yükselirse göğe taptaze güneşler.
Güneşler ki en derin denizlerde yıkanır.
O yeminler, kokular, sonu gelmez öpüşler!

[KÖPRÜ]
Kâbuslar ecesi, acılar sultanı
Ey beni mahveden yâr, ey kaçtığım kadın!
Mezar başında üşüdüğümüz o zamanı
O zehirli akşamları elbet hatırlarsın

[ŞİİR, Baudelaire]
O yeminler, kokular sonu gelmez öpüşler!