Hüzün. Ve işte geliyor
yarın. Yine, gri, münferit
bir çabanın hülyasıyla
çözülen, kaldırım
taşını sırtından sıyırıp atan
o meşakkatin
izleri, geliyor. Sürüler,
yumak yumak toplanmış,
acı çeken aklın
sürüleri,
işitilemeyecek kadar
uzaktalar. Yine de geliyor
üstümüze
dalga dalga
güneş, hava, saatin
tiktakları.
İnadına dikmişim gözlerimi o radikal
dünyaya,
mıh gibi çakılsın kalsın diye.
Anlat bana,
anlat ki nasipleneyim.
Yalanı anlat, ve yeni ışığın
o hırıltılı nefesine inat
uyanışını, fecri, hissiyatın
o toy gıdaklamalarını tuzla buz
eden.
Nedir bugün
gelemeyecek olan
yarın?
Mütercim: Özgür Bağlıyalnız
