Köylüleri Nasıl Öldürmeliyiz’i dinlemek için tıklayınız:
Tekli Adı: Köylüleri Nasıl Öldürmeliyiz
Neşir Tarihi: 27.05.2026
Söz Yazarı: Özgür BAĞLIYALNIZ & Şükrü Erbaş (Şiir)
Altyapı: Âdem İZ
Miksaj & Mastering: Ersin A., Özgür BAĞLIYALNIZ, Âdem İZ
Sözler:
[ŞİİR, Şükrü Erbaş]
Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
[AÇILIŞ]
Niçin öldürmeliyiz hususunda sanırım artık hemfikiriz
Gerekçeler tamam, vicdanlar rahat, karar kesin
Fakat nasıl olmalı bu? Bu işi nasıl halledeceğiz?
Estetik mi olsun, vahşi mi?
Sessiz mi olsun, yoksa…
Bir şölen gibi mi?
[1. BENT]
Nasıl kıyılır bu cana, usulü ne olmalı?
Kan mı akmalı su gibi, kadehler mi dolmalı?
Yoksa sessiz sedasız bir gece vakti mi biz
Kazıyalım kökünü, kalmasın tek bir filiz
Hayır, gürültülü olsun, ibret olsun âleme
Yakışmaz sessiz ölüm, bu kutlu mücadeleye
Öyle bir sahne kuralım ki benzesin kıyamete
Kurban edelim hepsini o yüce medeniyete!
Evvela taptıkları o kutsal toprak ile
Doldurun ağızlarını, tıkın nefeslerini
Çamurla sıvayın ki o kaba dillerini
Bir daha söylemesinler yanık türkülerini
Kendi kör bıçaklarıyla, paslı tırpanlarıyla
Doğramalı etlerini, biçmeli ekin gibi
Harman yerine serip o nasırlı gövdeleri
Dövenle ezmeli ki ayrılsın ruh ve deri
Kazma saplarıyla vurun, çatırdasın kemikler
Anlasınlar neymiş o toprağa vurmak her gün
Kendi kuyularına atın, taş doldurun üstüne
Karanlıkta çürüsünler, görmesinler gün yüzü
Ya da durun, onları güzellikle boğalım
Parfüm koklatın zorla, leş kokan burunlara
Mozart çalın son sesle, patlasın kulakları
Dayanamaz o akılları bu zarif oyunlara
Bağlayın sandalyeye, aynalar koyun önüne
Kendi çirkin yüzlerine bakarak can versinler
Estetik bir şok ile dursun kaba kalpleri
Güzelliğin zehrini damarda hissetsinler
Kitap sayfalarıyla kesin o kalın parmakları
Şiir okuyun onlara, öyle bön bön baksınlar
Anlamadıkları her söz bir kurşun olsun onlara
Cehaletin utancıyla kavrulup da yansınlar
Veya salın üstüne aç kalmış köpekleri
Boğuşmayı severler ya, görsünler hasmı şimdi!
Parçalasın dişleriyle, o ağırkanlı eti
Tabiat geri alıyor bak verdiği emaneti
Derilerini yüzüp de davul yapın gergin
Çaldıkça inlesin o bitmeyen cehaletleri
Kemiklerinden kule, kafatasından duvar
Örün ki sınırlarına, korksun tüm nesilleri
Beton dökün üstlerine
Gri, soğuk bir beton
Heykel olsun donup kalsın
Gelsin artık mutlu son
Presleyin gövdeleri
Asfalt yapın yollara siz
Üzerinden geçsin artık
O lüks arabalarımız
Fabrika bacalarına
Yakıt yapın yağlarını
Çarklar dönsün, dişliler
Ezsin o sığ başlarını
Söyleyin şimdi bana
Yetti mi bu tarifler?
Az bile, az bunlara
O çekilen zahmetler
Kazmayla, kürekle
Tırpanla, orakla
Estetikle, sanatla
Betonla, yasakla!
Vurun, vurun durmayın
Bu bir temizlik şöleni
Kâinat alkışlıyor
Köylüyü öldüreni!
[ŞİİR, Şükrü Erbaş]
Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
[2. BENT]
Bitti işte temizlik, dindi o kaba sesler
Tarlalar dümdüz oldu, ne başak var ne diken
Kerpiçler toz duman, tezek kokusu gitti
Şehirler birleşti bak, ufukta yok bir engel
O nasırlı elleri toprağa gömdük derin
Artık kimse sümkürmez o şık kaldırımlara
Otobüsler tertemiz, ayak kokusu bitti
Parfüm sıkmış gibiyiz bütün manzaralara
Gözümüz aydın olsun, estetik kazandı bak
Ne şalvarlı bir gölge ne kasketli bir kafa
Her taraf cam ve çelik, her yer steril, parlak
Kaldırdık o geçmişi, en tozlu, en kör rafa
Lakin söyleyin şimdi, bu sofrayı kim kurar?
Domatesi kim eker, buğdayı kim savurur?
Kimi azarlayacağız, kime hava atacağız?
“Köylü” diye ezmezsek, kime efendi deriz?
Et bitti, süt kesildi, yumurta zaten hayal
Laboratuvar etiyle, doyacağız besbelli
Toprak küstü bizlere, tohum çatlamaz oldu
Betonu kemiririz, aç kalırsak, temelli
Türküler sustu birden, neşet gitti, saz gitti
Caz dinleriz artık biz o soğuk barlarda hep
Ama bir eksik var bak, ciğer yanmıyor artık
Ruhumuz üşüyor o teknik şarkılarda hep
Kime cahil deriz şimdi, kimi eğiteceğiz?
Kimi kurtaracağız, o yüce filmlerde?
“Öteki” olmayınca, “ben” de eridi gitti
Manasız kaldı hepsi, o pek derin ilimler de
Seçim vakti gelince kime kızarız artık?
Makarnacı kalmadı, herkes latte içiyor
Mazeret bitti beyler, başarısızlık için
Artık bu elit gömlek bize pek dar geliyor
Bıçağı kapın beyler
Çatalı tutun hanımlar
Köylü bitti madem ki
Yanıyorsunuz açlıktan
Dönmüşken gözlerimiz
Bakıyorken yana yana
Yiyin birbirinizi hadi
Kalmasın tek bir tane!
[ŞİİR, Şükrü Erbaş]
Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
[3. BENT]
Aç kalmadık korkmayın, gemiler yük taşıyor
Şili’den elma gelir, Çin’den sarımsak gelir
Çoban lazım olursa ithal ederiz elbet
Nasılsa bu düzene her türlü ahmak gelir
Köylüleri öldürdük, köyleri yuttuk tamam
Her yer şehir, her yer biz, her yer aynı terane
Sıkıntıdan patlarız, düşmansız bu cennette
Yaratacağız içimizden yeni bir “köylü” yine!
