Hoca’nın mutadı iftardan sonra muhtasaran akşam namazını kılıp taam edermiş. Bir akşam iftara çağırmışlar. Mürettep olarak imama tenbihat-ı lazımeyi vermişler. İmam tecvide son derece riayetle kelimeleri uzatarak Sure-i Fatiha’yı okumuş. Hoca iyice öfkelenmiş. Tam Fatiha bitip de imam “Yâsin” deyince Hoca “Alimallah tahammül edemem; her şeyin bir sırası var” diye cemaatten feragat ederek münferiden kılmak üzere saftan geri çekilmiş. İmam: “Ve’l-Kur’an-ı Hakîm… Allahu Ekber!” diye rükûa eğilince: “Bak! Buna diyecek yok” diyerek çabucak tekrar iktida etmiştir.