Cüneyd-i Bağdâdî’nin dostu Şeyh Cüreyrî şöyle dedi:

“Hicretten sonraki ilk asırda insanlar birbirlerine karşı dinin icaplarına göre muamele ettiler. Nihayet dinî bağlar zayıfladı ve ikinci asırda birbirlerine vefakârlıkla muamelede bulundular. Nihayet vefa da gitti. Üçüncü asırda birbirlerine mertlikle muamele ettiler. En sonunda mertlik de gitti ve insanların münasebetini tanzim etmek üzere ümitlenmek veya çekinmek kaldı.”

İhyâu Ulûmi’d-Dîn